നീയല്ലാതെ

നീയില്ലാതെ
××××××××××
അങ്ങകലെ അങ്ങകലെ അമ്മതൻ
മാറിലെ മാറാപ്പ് തേങ്ങുന്നു.
എൻ പൊന്നുമകനെ എൻ പൊന്നുമകനെ.
കണ്ണു കാണാൻ വയ്യ, കാതു കേൾക്കാൻ വയ്യ.
കാലുകൾ രണ്ടും കുഴഞ്ഞു പോയിടുന്നു.
ഊന്നു വടിയെന്നിൽ നിന്നൂർന്നു പോകുന്നു
നീയില്ലാതെ നിൻ ശബ്ദമില്ലാതെയീ നരകത്തീചൂളയിൽ പെറ്റമ്മ നെഞ്ചിന്നുരുകിനീറുന്നു
ദൂരയാ ഹിമശൃംഗമതിരിടും വഴികളിൽ
കണ്ണും മനസ്സും കല്ലാക്കി മാറ്റി
പിറന്ന മണ്ണിനതിരു കാക്കുമ്പോൾ
നിന്നെ മൂടിയ ഹിമഗിരി വർഷത്തിൽ
നീ പെട്ടു പിടയുമ്പോൾ നിന്റെ പിറവിയിൽ മുറിവേറ്റൊരമ്മയിന്നിവിടെ നിൻ
കൂടെ വന്നിടാം അന്ത്യ യാത്രക്കായി..

അഖിൽ ജയചന്ദ്രൻ