എന്റെ ചിന്തകളും മനസ്സും
മരവിച്ചു നിൽക്കുമ്പോൾ
ചത്തു വീർത്ത മിഴികളോടെ
നിന്നേ നോക്കി കണ്ണീർ
വാർത്തു മനസ്സുടഞ്ഞു
കാലകത്തി ഞാൻ നിൻ
മുന്നിൽ കിടക്കുമ്പോൾ,
നിന്നിലെ കാമത്തിന്റെ
കരിന്തേൾ കുത്തേറ്റ്
പിടഞ്ഞു തളർന്നു
വീണു കിടക്കുമ്പോൾ
നിന്നിലെ മൃഗതൃഷ്ണ
എന്റെ കണ്ണീരുപ്പുപോലും
നക്കിയെടുക്കുമ്പോൾ
താലിചരടിൽ എന്നെ
ബന്ധിച്ച നിന്നെ ഞാൻ
വെറുത്തു തുടങ്ങുന്നു.
വരൾച്ച ബാധിച്ച നിന്റെ
ഹൃതടത്തിൽ രതിയുടെ
ലഹരിയിൽ ഇരുമ്പാഴ്ത്താൻ,
ചാവുനിലങ്ങളിൽ നാവാട്ടി
നിൽക്കുന്ന നിൻ പ്രതിരൂപത്തിൻ
നാവിൽ ശൂലം തറക്കാൻ,
നിന്റെ കണ്ണ് ചൂഴ്ന്നെടുക്കാൻ,
കല്ലെടുത്തെറിയാൻ,
എന്റെ കാലിൽ വീണ്
മാപ്പിരക്കാൻ വരും നിന്റെ
ഉപബോധമനസ്സിനെ
ഇനിയൊരിക്കലും
മടങ്ങിവരാനാകാത്ത
നരകതീയിലേക്കു
ചവിട്ടിത്താഴ്ത്താൻ
മനസ്സു ദാഹിക്കുമ്പോൾ,
രക്തം തിളക്കുമ്പോൾ,
ഞാൻ വെമ്പി നിൽക്കുമ്പോൾ,
ഉള്ളു പിടഞ്ഞെന്റെയുള്ളിൽ
ഇനിയും വിരിയാത്ത
കണ്ണിണകൾ തെളിയുമ്പോൾ
തളർന്നു പോകുന്നൂ...
ഞാൻ അമ്മയാകുന്നൂ...
അഖിൽ ജയചന്ദ്രൻ
