തകർച്ച

നിന്റെ അനുവാദമില്ലാതെ 

നിൻ ശിരസ്സിൽ ഞാൻ 

ചാർത്തിയ ആൺകോയ്മയുടെ 

ഭാരം താങ്ങാനാകാതെ 

നിന്റെ ശിരസ്സ് താഴുമ്പോൾ 

നിലവിളിക്കാനാകാതെ

കണ്ണുനീർ കട്ട പിടിക്കുമ്പോൾ,

ഹൃദയ ധമനികൾ തകർന്ന് 

രക്തം വാർന്നൊഴുകുമ്പോൾ, 

നിന്നിൽ ചാർത്തിയ എന്റെ 

അഹംബോധത്തിന്റെ 

അലങ്കാരങ്ങളെല്ലാം 

തകർന്നു വീഴുമ്പോൾ, 

നിലം പതിക്കുമ്പോൾ 

എന്റെ നഷ്ടത്തിന്റെ 

കണക്കു ചൊല്ലി ഞാൻ 

നിന്നെ പഴിക്കുമ്പോൾ

നീ മൗനം വെടിഞ്ഞെന്നോട് ചൊല്ലി..

മാപ്പ്, ഏറെ ശ്രമിച്ചതാണ് ഞാൻ

പക്ഷേ പിടിച്ചു നിൽക്കാനാകാതെ 

തകർന്നു പോയതാണെൻ ഹൃദയം

അവസ്ഥ

ഹൃദയം തുറന്നൊന്നും ഞാൻ എഴുതാറില്ല

കാരണം എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ 

ഭ്രാന്തിൻ വേഗം ഇന്നെന്റെ തൂലികക്ക് താങ്ങാൻ കഴിയുന്നില്ല

മനസ്സ് തുറന്നൊന്നും ഞാൻ പറയാറില്ല

കാരണം എന്റെ മനസ്സിന്റെ 

സഞ്ചാരപഥങ്ങളിൽ ഒരുപാട്

നിന്നിടങ്ങൾ അനാഥമായി കിടപ്പുണ്ട്

കണ്ണു തുറന്നൊന്നും ഞാൻ കാണാറില്ല

കാരണം എന്റെ കാഴ്ചകളൊക്കെ

നിന്റെ പുഞ്ചിരിയുടെ കടുംചുവപ്പ് നൂലിനാൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു

കാത് തുറന്നൊന്നും ഞാൻ കേൾക്കാറില്ല

കാരണം എന്റെ കാതിൽ നിൻ 

അവസാന വാക്കിപ്പോഴും 

ദ്രവിച്ചു തീരാതെ കല്ലിച്ചു കിടപ്പുണ്ട്.

തിരിച്ചറിവ്

വൈകി വന്ന തിരിച്ചറിവെല്ലാം 

നഷ്ട്ട കണക്കിൻ പുസ്തക താളിലെ 

പരസ്പരം കാണാത്ത കൂട്ടുകാരെന്നറിയുമ്പോൾ,

കണ്ണു നീറി പുകയുമ്പോൾ,

കരളു പൊള്ളി പിടയുമ്പോൾ,

ഇടനെഞ്ചു തകരുമ്പോൾ,

ശ്വാസം നിലക്കുമ്പോൾ,

വാക്കുകൾ മുറിയുമ്പോൾ, 

പറയാൻ മറന്നു പോയ 

സ്നേഹത്തിൻ മൂർച്ച കൊണ്ടു 

ഞാനിന്നു മരിക്കുമ്പോൾ 

നിന്നെയോർത്ത് ഒരു തുള്ളി 

കണ്ണീർ പൊഴിക്കില്ല ഞാൻ 

എന്നിലവശേഷിച്ച നിന്നോർമ്മകൾ 

ആ കണ്ണീരിൽ കുതിർന്നു 

മാഞ്ഞു പോയാലോ?

വാകമരതണലിൽ മന്ത്രസൂക്തങ്ങളാൽ 

മനസുരുക്കും മാമുനികളില്ല,

ബോധോദയത്തിന്റെ ബോധിമരമില്ല,

ചേക്കേറുവാൻ കൂടു തേടുന്ന

പറവ തൻ നെഞ്ചിലെ നോവിന്റെ താളമില്ല,

സ്വത്വം മറന്നു തൻ പാഥേയമറിയതെ അലയുന്ന നിസ്വരാം പഥികരില്ല

നിന്റെ കാലടിപാടുകൾ ഉറച്ചു പതിഞ്ഞുറഞ്ഞു പോയൊരീ മണ്ണിൽ 

എന്റെ മരവിച്ച തലച്ചോറ് ചിന്തിയ ചോരച്ചാലുകൾ നിന്നോട് മാപ്പിരക്കുമ്പോൾ

ഞാനുമെൻ നഷ്ട്ട പ്രണയവും മാത്രം.