പരിഹാസം

നിനക്കായ് പൊഴിഞ്ഞ 

കണ്ണീർ തുള്ളികളുടെ

ഭാരം താങ്ങാനാകാതെ,

അവയെ തടഞ്ഞു 

നിർത്താനാകാതെ

പിടഞ്ഞറ്റുവീണ 

എന്റെ കൺപീലികൾ

എന്നെ നോക്കി

പരിഹസിക്കുന്നു

പിറുപിറുക്കുന്നു...

പ്രാണൻ പോകുന്ന

പ്രണയമായിരുന്നേൽ

പറിച്ചെറിഞ്ഞതെന്തേ

നീ പറഞ്ഞയച്ചതെന്തേ...

അഖിൽ ജയചന്ദ്രൻ

ചുടല

വിരഹത്തിൻ വിത്തിട്ടു പോയി നീ

നീറുമോർമകളാൽ നനവേകി ഞാൻ

നോവിന്റെ മുള പൊട്ടി വേരാഴ്ന്നിറങ്ങി

മൂകമാം മൗനത്താൽ പശിമ നൽകി ഹൃദയത്തിൽ ലാളിച്ചു വളർത്തിയ

നഷ്ട്ടപ്രണയമേ നിന്നിൽ വിരിയുന്ന

ചുവന്ന പൂക്കളാൽ എന്റെ 

ചുടലക്കു നീ കനലൊരുക്കില്ലേ

അഖിൽ ജയചന്ദ്രൻ

ചതുരംഗം

ഞാനേകനായ് തളർന്നുവീണ 

സ്നേഹത്തിന്റെ ചതുരംഗകളത്തിൽ

എന്നെയും തേടി നീ വരുമ്പോൾ

തുരുമ്പെടുത്തു ദ്രവിച്ചു തുടങ്ങിയ 

പ്രണയത്തിന്റെ പടചട്ടയിൽ 

തുളവീഴ്ത്തി ആഴ്ന്നിറങ്ങിയ 

വഞ്ചനയുടെ ശരവേഗങ്ങൾ

പാതിജീവൻ ബാക്കിയാക്കി 

എന്നോട് ചെയ്ത ഔദാര്യത്തിൻ

അലങ്കരമായൊരീ ദേഹവും

പേറി ഞാനിവിടെ കാത്തു

കിടക്കാം അവസാനമായി 

നിന്നെയൊരു നോക്ക് കാണാൻ.

അഖിൽ ജയചന്ദ്രൻ