നീയാം ശിശിരമെന്നിൽ ചാർത്തിയ
നിഴൽ മാഞ്ഞു പോകയോ....
എന്നിൽ തണൽ മേഘമായൊരാ
നിൻ നിഴൽ മാഞ്ഞു പോകയോ...
പവിഴം പൊഴിയുന്ന മുല്ലകൾ പൂക്കുന്ന
പൂങ്കാവനത്തിന്റെ കാവലാളെങ്കിലും
നീയിന്നേവരെ ഒരു ഹാരവും ഹരവുമെൻ നെഞ്ചിലണിയാൻ തരാതെ പോകയോ....
ഇഷ്ട്ട പ്രണയത്തിൻ കണക്ക് ചൊല്ലുമ്പോൾ ഈ നഷ്ട പ്രണയം
കൺമാഞ്ഞു പോകയോ..
ജീവന്റെ സ്പന്ദനം നീയെന്നറിയുമ്പോൾ
മാഞ്ഞു പോകാത്തൊരോർമകൾ
ഇനിയെന്നിൽ മധുരമാം നോവുകൾ..
ഇനിയും നിലക്കാത്ത നിൻ മൗനതാളങ്ങൾ നിലാവിന്റെ മറവിലെൻ ഹൃദയം
തകർത്തെങ്ങു പോകയോ...
നീയും ഞാനുമിന്നൊന്നായ്
ചലിക്കും ഘടികാര സൂചികൾ...
നിൻ നെഞ്ചിലെ തന്ത്രികളെനിക്കായ്
പാടാതെ ആഴക്കയങ്ങളിൽ
സ്നേഹം തിരയുമ്പോൾ..
അണയാതെ നിൽക്കുന്ന
മെഴുകുതിരി നാളങ്ങളുരുകാൻ
മറന്നെന്നെ പൊള്ളിച്ചു പോകയോ...
അഖിൽ ജയചന്ദ്രൻ.
No comments:
Post a Comment